Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en aarde 't toé!? Zoo'n sans-le-sou zoo'n.... Ik zou

haar kunnen verschéüren!" dacht Suzanne.

Als een zorgzaam en teeder gemaal, bleef Frederik zijn gade den ganschen avond gezelschap houden. Hij schoof, toen zij van de eetkamer naar het aangrenzend salon gingen' Suzanne zelfs een voetbankje toe. Maar schoon dit anders misschien een aanleiding zou geweest zijn, hem om den hals te vallen, nam zij het nu zelfs zonder een bedankje aan. Het personeel, dat al druk Etha's onverwacht wegblijven had besproken, wist niet wat te denken door dit dien avond thuis blijven van Frederik. „En vooral in 't sallon, bij haar. Meneer wordt huiselijk," grinnikte de keukenmeid. „Hè-je ooit!" „Nou, hij liever dan ik," vond de knecht, „ik zou 't er minder op voorzien hebben, bij zoo'n lammergier te zitten."

Ofschoon niemand in de keuken wist, de huisknecht zelf evenmin, wat „lammergier" beduidde, oogste hij echter algemeenen bijval met het woord, en voelde zich verbazend.

Frederik achtte het noodig zijn vrouw te bewaken. Men kon nooit weten wat zij ten opzichte van Etha beoogde.

Suzanne volhardde dien avond in een diplomatiek zwijgen. Doch haar gedachten gingen als nijvere bijen in haar hoofd

om. „Etha daar, Frederik daar nu ook meer en meer

Natuurlijk, 't was gedaan óm Frederik. Etha, 't saaie kind,

dat nooit een woord sprak, had voor niemand attractie

wat attractie kon Etha hebben En zij kón niets, kón

't mensch niet wórgen, niet dood maken. O, dat zij, met al haar millioenen, dien éénen man maar niet kon behouden!!"

Frederik, terwijl hij om zijn courant heen, zijn vrouw beloerde, was eveneens vervuld met Mathilde. Het knaagde maar steeds aan hem, dat Nolette hem vóór was geweest met het geld voor Jenny.

„Wat moest die lamme beroerde kerel nou op eens in Holland komen! En wat had hij zich met Mathilde in te laten ? Gesteld, er was iets geweest tusschen hen vroeger, twintig, een-en-twintig jaar geleden, dan kón dit toch nü wel uit zijn. Dit had hij nooit gedacht, dat een artiest zoo standvastig kon wezen en romanesk Maïs on revient toujours

Sluiten