Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor niets meer dan twintig jaar advokaat, ik heb misdadigers genoeg onder mijn oogen gehad. Mijn vrouw is eenvoudig een monster, een ontaarde moeder. Etha blijft van haar vandaan, en ik ook. 't Is ellendig dat jij geen plaats hebt voor Etha "

„Helaas, mijn heele huis is vol...."

„Die wiendinnen dan van je, de Helms "

„Mevrouw Helms grootste kamers zijn verhuurd, en nu

heeft ze wél twee kleine kabinetten Maar of Etha, die

aan zulke luxe gewend is, 't daar nu zal kunnen stéllen "

„O jawel, tantetje, héüsch ik verlang geen weelderige

kamers, ik ben al blij als ik bij vertrouwde menschen kan zijn, die u kent."

„Natuurlijk, en 't zal maar voor korten tijd zijn; zoodra Etha bekomen is van al die narigheid, gaat ze naar 't buitenland .... Misschien stuur ik haar mee met Jenny, als jij 't ten minste goed vind ."

„O, dat zou ik natuurlijk heerlijk vinden voor Jenny. Enfin, dat is van later zorg, laten we nu maar gauw naar mevrouw Helm rijden, 't Voornaamste is dat arme Etha rust krijgt. Wacht, ik zal even naar boven gaan, om de meisjes en Jules te waarschuwen. "

Doch de deur week op dit oogenblik; Trude, Jules achter haar, trad binnen. Mathilde legde de twee met weinige woorden de zaak uit, zeggend dat haar schoonzuster aan geestesstoringen leed. Jules, de handen in de zakken, rekte de wenkbrauwen hoog.

„O, merkt oom dat nu pas?" vroeg onverstoord Trude. „Ik heb 'r nooit anders gekend dan zóó."

Het ergerde Frederik hoe dat droge kind tegenover hem een tóón aansloeg. Hij nam de rol van geduldig lijdenden echtgenoot op zich. „In 't huwelijk, jonge dame, veinst men zooveel niet te weten wat men wel dégelijk weet. 't Huwelijk geeft beproevingen, waarvan ongetrouwden, en vooral heel jonge meisjes als jij, geen begrip hebben."

,,'t Zal ook wel weer liggen aan wat voor huwelijk," stalde Trude tegenover deze hooge meerderheid haar steeds tegensprekende jeugdige wijsheid familiaar uit. „Alles is indivi-

Sluiten