Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ja, ja, daarvan houd ik me overtuigd. Dus tot ziens,

dames, tot na 't eten. Etha, kind " hij kuste haar teeder,

„houd je goed, hondje, vader komt terug, hoor, en hij neemt je mee uit wandelen. Mathilde, ik mag jou zeker wel in m'n wagentje meenemen?"

Mathilde wilde, om Etha, met weigeren, schoon zij het alles behalve voorzien had op een tête a tête met haar zwager in de auto, waar men niet op eens uit kon springen, als hij te opdringerig werd. Haar vrees bleek evenwel ongegrond, Frederik was bijna eerbiedig in zijn doen. Hij klaagde, naar zij meende, nu terecht over zijn vrouw, besprak met haar de toekomstplannen voor Etha. „Etha moest een jaar naar Duitschland, een jaar naar Frankrijk, een jaar naar Engeland, misschien een jaar naar Italië...."

„Dat jij daar al niet lang aan gedacht hebt, Frederik, dat hoort in Etha's positie toch ook bij haar opvoeding. En dat Suzanne er nooit aan dacht...."

„O die, die had 't graag gedaan naar Siberië desnoods,

maar ik wou 't kind zien, als ik thuis was.... 't eenige wat me er boeide."

„Suzanne zal nu toch wel berouw hebben, Frederik."

„Beróüwt? De vróuw naar.... om berouw te hebben, venijnige slang. Je kent haar niet. Ik zal haar nu eens straffen, nadat zij Etha gestraft heeft. God, dat ik zoo'n idioot was 't kind bij haar toe te laten. Ik kan me nog voor mijn kop slaan."

„In 's hemelsnaam, Frederik, doe nu niets waarvan je later berouw hebt. Wees desnoods streng, je hebt er reden toe, maar blijf kalm en gematigd, 't Mensch is geestesziek, ik herhaal 't.... als jij dat nu niet wilt inzien.... En ze is in elk geval je vrouw de moeder van je kind."

„Ze heeft 't getoond."

„Enfin, ik waarschuw je maar. Geweld en hatelijkheden brengen je toch niet verder."

„Je bent een heilige, dat je zoo'n wezen nog voortrekt, jij bent...." hij zag haar aan met iets van aanbidding. Zij verschanste zich dadelijk achter een hooge koelheid.

„Ik heb Suzanne altijd een persoon gevonden, waar ik niet

Sluiten