Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,,'t Zou zoo pleizierig zijn, ook voor Jenny, zoo'n muzikale papa."

„Maar ik geloof dat Jenny hem niet tot papa wil hébben." Frederik lachte bijna ruw, „wel tot heel wat anders

„Toch niet voor man ? o papa.... hij kan haar vader

zijn! 't Is onnatuurlijk."

„Ja kindlief, de smaken van sómmige meisjes.... Maar hij is een kunstbroeder ...."

„Ze dweept wel erg met hem, dat zag ik wel gisteravond, toen ik er was. Ze had voor niemand anders oogen, maar ik dacht dat 't alleen om de muziek was."

„Och, jij onnoozel klein schaap," Frederik kuste haar op het voorhoofd; toen lachte hij weer het zinnelijk grove lachje dat Etha in den grond haars harten zoo tegenstond, en waarvoor zij al haar vergoelijkende kinderUefde en trouwe aanhankelijkheid moest oproepen, om het hem te vergeven.

„Nee, 't is niet om de muziek, 't is niet om de muziek daar is 't 'em met om te doen...." en hij genoot heimelijk van de gedachte dat dit Nolette- Jennyhuwelijk Mathilde vrij

zou laten. „Maar zeg eens, hoe was hij van wie nam hij

notitie ? Van.... e jou, van Jenny van dat wicht Ida

van tante Mathilde ? De klerk aan Justitie liet hij met rust natuurlijk."

„Ida was er immers met, en verbeeld u dat iemand zijn

cour zou maken aan Trude we hebben haar bijna niet

gezien...."

„Nu ja, maar tante Mathilde " viel Frederik ongeduldig uit.

Etha bloosde, radend wat zij destijds bij haars grootvaders dood al meende te raden: „Papa hield van tante Mathilde, o god, hoe vreeselijk, terwijl mama zijn vrouw was. Natuurlijk wel te begrijpen, tante Mathilde eenvoudig een

schat.... maar tóch.... O, hoe aan alle kanten naar bleek

toch 't leven, niemand had was hij wenschte Arme papa,

voor tante Mathilde zou hij wel een trouwe man zijn geweest .... Hij was toch wel goed, papa

„Kind, waar zijn je gedachten? Antwoord je vadertje niet? met je groote blauwe oogen...."

Sluiten