Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ten slotte waard. En dat vertelt je de bittere ervaring, Jennylief."

Ida was hier binnen gekomen, ruw grijpend in de stemming met zelfzuchtig druk gevraag en gezeur. Haar rok zat scheef, Mathilde moest hem recht schuiven. „Hè, trekt u toch niet zool" en „Héérlijk, die nieuwe handschoenen, er zijn nu al twee knoopjes af." „Pffft!" zette haar smalende mond fluks een domper op haar zusters vreugdevlam, „kind, wat 'n

chic gut, vindt jullie dat mooi, die witte roos daar ? Ik

vind 't tamelijk opgedirkt Trude is naar de Keppelinks,

je toilet kan haar niks schelen, zei ze Nou, zoo beeldig

vind ik 't ook niet."

En afgunst had genijdigd uit Ida's kijken, als zij om Jenny heendraaide. Ze zou graag dit roze, dat haar eigen lichtgrijs japonnetje te niet deed, hebben willen bezoedelen of scheuren.

„God kind, doe maar niet zoo gek met je kin in de hoogte, je bent heusch niets meer dan ikl Die malle verwaandheid altijd van je, misschien zing je van avond wel zoo valsch als een kat, voor je uitverkorene met zijn invité's."

„Ida, en als ik nu eens zeg dat je thuis moet blijven!" Mathilde, met van toorn gloeiende oogen, als spijkers dringend in die van Ida, had haar vast bij den arm gegrepen. „Ongelukkig, hatelijk, jaloersch kind!"

„Ik blijf niet thuis, ik ben ook gevraagd. Au, ma, laat u me los, u doet me pijn. En ongelukkig? ik ben niet ongelukkig, ik heb niemands medelijden noodig, en zeker niet uw medelijden."

Mathilde schudde haar onwillekeurig hevig, liet haar toen op eens minachtend los, zoodat de juffer tegen een stoel aantuimelde.

„Bah! 't Is vreeselijk dat ik 't op je zeggen moet, op jou, mijn eigen kind, maar ik kan niet anders. Ik ril van je."

Ida wilde haar hoonlachje uitkirren, doch Jules was binnengekomen, met zijn gedistingeerde jongenshoogheid, en vernemend wat er gebeurd was, had hij haar de deur gewezen. „Sluit u dat schepsel toch op in haar kamer, ma! Dat u haar nog meeneemt. U is nog veel te goed voor zoo'n geringheid." En toen hij Jenny's wimpers zag knippen: „Wees jij

Sluiten