Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ida later eens bij zich te zien. „Mevrouw Polenius zou haar dochtertje dan zeker wel willen vergezellen!" En Mathilde moest haar liefsten gezelschapsglimlach oproepen, om te danken voor deze vage noodiging, en bedacht snel hoeveel last zij met Ida kon krijgen, wanneer het Ida duidelijk werd, dat mevrouw Brisch, die a la artiest en a la velen niet-artiest natuurlijk binnen een uur de geheele Ida reeds glad vergeten zou zijn, voor eeuwig het stilzwijgen over deze zaak wenschte te bewaren.

Nolette dwong de Poleniussen te blijven tot na het vertrek van alle gasten. Hij zelf hielp eerst Mathilde, toen Ida, toen Jenny in haar mantel.

„Kom hier, koninginnetje van den avond."

„Koninginnetje van den avond, dit was mevrouw Brisch!" verontwaardigde zich Ida.

Hij antwoordde haar niet, keek niet eens haar kant uit

„Hoe kan ik u danken?" vroeg Jenny, bepaald bang, met kloppend hart, onder zijn streelende blikken.

En hij, nog in feeststemming, zeer voldaan én als kunstenaar, én als gastheer, én vooral als man die dezen avond weer wat nader was gekomen tot de vrouw hem op aarde het meest waard, de moeder van dit kind — hij greep het blonde kopje, drukte zijn handen tegen de wangen gloeiend onder zijn aanraking, en drukte een kus op het blanke voorhoofd. Ida bezwijmde bijna.

„Door me in Berlijn nóg meer satisfactie te geven, kleintje."

En nu wist Jenny het zeker, zij zou zijn vrouw worden.

En Mathilde, terwijl zij haar hart in één gewddigen bons gewaar werd, vermoedde hetzelfde. „Wel raar dat hij Jenny kuste in aller bijzijn, maar enfin, dit was bij hem mogelijk juist een téeken dat hij het ernstig meende, 't Kon ook niet anders, Jenny had verrukkelijk gezongen dien avond, zag er

allerliefst uit .... ze zou hem waarlijk eer aandoen

Natuurlijk, een jonge man zou passender voor haar geweest zijn, maar als ze nu eenmaal met hem gelukkig moest worden! ...."

„Tot morgen," herhaalde Nolette, „nee, ik kom pas 's middags, als jullie uitgeslapen bent," hij hielp Jenny in

Sluiten