Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Zoud u 't in mijn geval doen, moeder?" Jenny vroeg het rustig, met die rust haar jaren ver te boven gaand.

Mathilde zweeg. Toen doemde plots 't vreeselijke van het geval in al zijn ontzetting voor haar op. Zij schoot los in

een snikken. „Ongelukkig kind Je toekomst als

kunstenares die mijn geluk was en 't jouwe, je prachtige

stem, die je roem en rijkdom kan brengen 1 God, Jenny, ik smeek je, nu wil ik zelfs voor je knielen, bedenk wat je doet.... gooi die ééne kans niet weg.... de eerste, zéker de laatste.... hij kan je lanceeren...."

„Etha zal 't me geven, en lanceeren doe ik me zelf."

„Etha.... de dochter van Frederik. Neem geen geld aan van Frederik...."

„Waaróm met? U u was toch niet met Frederik

óók verloofd, vroeger...."

„Neen, wrééd kind, dat was ik niet, maar ik houd niet van Frederik, hij is me antipathiek, zoo lief als Etha me is. Vroeger heb ik me om jouwentwüle vergeefs voor hem vernederd, en nu kan ik 't niet meer doen."

„Etha heeft geld van zichzelf. Zij zal 't me leenen."

„Ze is minderjarig, ze moet 't aan haar vader vragen. Enfin En je zult haar natuurlijk de reden zeggen waarom,

alles vertellen en je moeder vernederen, en Etha, die me haar GENEGENHEID al gaf, van mewegtrekken.Uitstekend,

ga je gang, Jenny Bedenk alleen maar dat Nolette door

je plotselinge weigering natuurlijk argwaan krijgt."

,,'t Kan me met schelen, moeder, wat hij denkt, ik weet alleen hoe ik me op 't oogenblik voel, afschuwelijk vernederd. Nu, drink u nu maar alleen koffie met lieve Ida, ik ga uit."

Een vreeselijke gedachte deed Mathilde verbleeken.

„Dan ga ik met je mee, Jenny. Ik wil niet dat je op dit oogenblik alleen uitgaat. God kind, je zal...."

„Moeder, laat me O, ik zou wel willen sterven...."

„Ik mét jou, kind! Neen, dat mag je met zeggen, en ik mag 't óók met. Wat is je verdriet tegenover het mijne?

Ik heb je verloren O God, had hij maar nooit mijn

drempel meer overschreden, dan had ik jou tenminste nog."

„Nu, bonjour, moeder."

Sluiten