Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Is 't dan zoo'n vreeselijke misdaad van je te houden?" Hij stortte zich voor haar op de knieën.

„Frederik, je hebt aan mij nog niet zoo'n misdaad begaan als aan je vrouw. Suzanne mocht niet mooi zijn, en leelijk van karakter, maar jou had ze lief, jou aanbad *e. En hoe heb je haar beloond? Je hebt 'r bedrogen zoo hard je kon, om ten slotte mrjn persoon als een soort van dolk tegen haar te richten en haar den dood in te jagen. Hoe kan je rust hebben? Sta op, alsjeblieft. Ik houd niet van theatrale vertooningen."

, Kun je me met vergeven, Mathilde?"

„O neen, Frederik, en als ik je kon vergeven, vergéten kan ik niet. Ik beklaag je, dat is alles."

Hij snikte het uit.

„Mathilde, spaar mijn kind, spaar Etha, zeg niets."

„Heb ik óóit gesproken, Fredeiik?"

„Geef me je hand, ten teeken dat je me vergeeft."

„Ik weet niet of ik dat kón, Frederik."

„O ja, dat kan je dat móét je, want je bent goed....

Ik ben rampzalig. Ik schiet me van avond nog voor mijn kop, als je 't niet doet. Ik ben, met al mijn geld, de armste, ongelukkigste man van de wereld. Mijn kind is ook al tegen

me En jij bent tegen me, jij, met wie ik dacht mijn

verder bestaan te slijten, jij, voor wie ik alles Over had!"

„Dat héb je getoond, en wat ik je bidden mag, zwijg, zwijg! Ik kan je in enkele dingen nog verontschuldigen, maar over 't geheel toch niet. Ga heen. 't Is mijn plicht je te vergeven, hier heb je mijn hand, maar ga heen.... En stuur me je toelage met meer, ik wil er zonder je zien te komen."

„O God, Matty, Mathilde doe me nu die ellende met

aan Ik zal je niet meer lastig vallen met mijn persoon,

ik zal nooit meer komen voor je me roept, maar neem [t van me. Ten minste heb ik dan nog de satisfactie dat ik uit de verte iets voor je mag doen."

„Zoo lang ik al de kinderen, afhankelijk van mij, om me heen heb, neem ik 't dan aan, terwüle van de kinderen, maar zoo gauw de kinderen zich maar even kunnen redden,

Sluiten