Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zooveel hooger staan dan Trude en Ida Ma, nu blijft u

toch voor goed bij me?"

„Nee, kind, ik moet over een paar dagen terug naar mijn Jules, ik heb hem nog maar kort. Als hij student is, zie ik hem met zoo dikwijls meer. En wat wil je dat ik hier doe voor den kost? Kamers verhuren?"

„Stel u voor, ik werk voor u natuurlijk, en u verhuurt uw' huis. Jules heeft u nu lang genoeg gehad, die kan wel zonder u."

„We zullen zien hoor, mejuffrouw. Waar blijft Etha toch ?

O, die is, uit bescheidenheid, heelemaal beneden gebleven, toen ze van de juffrouw hoorde dat u er was, ik zal haar gaan halen. Hè moeder, komt u nou met mij en Etha hier op een appartementje. We zullen 't zoo knusjes hebben. Als Ida getrouwd is dan."

„Ja, ja, ga nu maar gauw."

„Tantetje, o lief tantetje, hoe heerlijk! Verrukkelijk, dat u hier bent!" viel Etha haar om den hals.

„Kind, hoe kan ik je danken voor alles wat je voor mij en "dit allerondeugendst meisje gedaan hebt."

„Etha is een heilige!" stemde Jenny toe.

„O, nee, mille fois merci, ik ben liever een gewoon mensch. Hoé vind u dat Jenny er uit ziet? Heb ik goed op haar . gepast?" .

„Uitstekend, maar jij zelf ziet er een beetje minder goed uit. Je moet op je zelf ook passen. Je hebt toch geen verdriet, kind?" .

„Och, wel een beetje, tante of een beetje.... heel

veel, over papa. Hij was hier verleden week, en hij dééd opgeruimd en prettig, maar ik zie toch wel dat hij alles behalve gelukkig is. Had hij maar niet zijn praktijk en alles er aangegeven, om door de wereld te gaan zwerven. Werken had hem misschien geholpen om van zijn spleen af te komen.

Hij heeft nu ook geen thuis zoo van de eene stad naar

de andere. Ik zei: komt u nu hier, en bij ons wonen. Maar dat wil hij niet. 't Is zoo vreeselijk, dat ik niets voor hem zijn en doen kan." u

Mathilde zuchtte, gaf den zwerveling haar medelijden, doch

Sluiten