Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook maar's gelukkig eindelijk Wij hebben onze wegen

nu allemaal gevonden, en u zou ten slotte toch alleen staan." Zij sloeg haar armen om Mathilde's hals, suste haar als was Mathilde het kind, zij, Jenny, de moeder. Zij zwegen geruimen tijd, gezeten, wang tegen wang. Jenny droogde haar moeders oogen. „Jules " stamelde Mathilde.

„Nonsens, Jules gaat in Leiden wonen, Jules is man, heeft kennissen in overvloed, en mevrouw Helm kijkt wel eens naar hem om, hij houdt van mevrouw Helm. O moeder, als u 't niet doet, ben ik héél boos. Natuurlijk, ik zou u dolgraag bij me gehouën hebben, maar ik wil niet zelfzuchtig zijn uw hart trekt toch naar hem Alleen " besloot zij zachtjes „als ik hem zie, zal ik nooit vader

kunnen zeggen. Ik heb maar één vader gehad "

„God, kind," stamelde Mathilde, haar gezicht drukkend

in het volle blonde haar van het meisje „ik ben je zoo

dankbaar Dankbaarder jou voor jouw liefde, dan hem

voor de zijne."

Maar daar kwam Jenny's romantisme tegen op. „O nee, nee. ... zijn liefde is toch heel iets anders, moeder, en

veel mooier dan de mijne. Hè toe, mag ik zijn brief lezen

toe, ik zal er nóóit met iemand over spreken, zelfs niet met Etha ik zweer 't plechtig. Hebt u 'em in uw zak?"

Mathilde's vingers tastten in haar corsage, reikten Jenny een verkreukeld velletje.

„Ziet u hoeveel u van hem houdt?" Jenny juichte,

anders zou u zijn brief niet hier steken Gaót u moeder,

góat u als Jules student is en die twee wichten getrouwd zijn. Laat hij komen en u halen "

„Ja kind. Als jij "

„En ik," Jenny beet op haar vinger, „en ik O, ik

weet wat, moeder, ik weet iets heerlijks voor ó, dan denkt hij meteen niets idioots van mij meer, ik zal hem schrijven dat ik 't héél prettig vind, dat hij u gelukkig moet maken,

dat ik 't van hem eisch En ik zal hem stiefpapa

noemen of nee, dat klinkt zoo naar oom Henri, dat

is hartelijker.

Mathilde staarde haar verrukt aan. Zij wilde weer iets

Sluiten