Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeggen, teen de deur openging en Etha binnenkwam, en glimlachte haar lieven glimlach, terwijl haar oogen vroegen.

„O Etha!" riep Jenny opgewonden ,Er is iets héérlijks voor ma ma zal ma moet ma wordt "

„Ik begrijp 't al, ik begrijp 't al." Etha knielde voor Mathilde neer, sloeg haar armen om dier leest, zag haar onderzoekend aan, met zachten, vochtigen blik.

„Ma wordt mal," spotte Mathilde, knippend met de oogleden.

„Ma wordt wijs!" bestrafte Jenny. „Niet Etha? U geneeren voor ons, dat is mal."

„O tantetje!" Etha trok Mathilde's hoofd neer. „Wat ben ik blij, ik moet u er eens innig voor pakken. Zal hij willen dat ik hem oom noem? Daar hoor en bloemen bij, en ik ga ze halen!" Zij sprong op, klapte in de handen, huppelde heen en weer.

„En ik ga telegrapheeren!" gilde Jenny dansend. „Hij moet hier komen en hij zal! Geef zijn adres, moeder, en dan vieren we hier feest, groot feest, zooals we nooit gevierd hebben! Mee Etha, mee!"

En Mathilde lachte plots helder op, voelde zich verjongd door hun blijde onstuimige jeugd. Hun vreugde was haar als een borg voor de toekomst.

EINDE.

Sluiten