Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EERSTE HOOFDSTUK

Dient hoofdzakelijk ter opfrissching der memories van sommige vergeetachtige lezers, bevat echter ook een beschouwing over het nut van gelijkvloersche huizen, verhaalt van een verstrooiden bruigom en eindigt met een diepgaande studie over den invloed van het sjagrijn op de vrouwelijke constitutie.

Het was maar goed, dat wijlen notaris de Jong, de vader van Marie, Jeanne en Deodaat, ook last had gehad van een rhumatische aandoening in zijn beenen.

Want deze bezoeking was voor hem een aanleiding geweest om zijn nieuw huis zóó in te richten, dat vrijwel alle vertrekken gelijkvloers waren, behalve dan een paar logeerkamers en de vertrekjes voor de booien.

Met uitzondering van die logé's en die booien, behoefde dan ook nooit een bewoner van den huize „Welgelegen" trappen te klimmen.

Marie, de oudste der kinderen, had als jong meisje niet geschroomd het bouwplan idioot te noemen, maar nu ze de zestig gepasseerd was en haar knieën en andere gewrichten knetterden als slechte lucifers, bij elke beweging die ze maakte en het normale gebruik van haar beenen al eenige jaren tot het verleden behoorde, nu waardeerde en bewonderde ze het wijze inzicht haars vaders en schold ze vaak op de leden der gezondheidscommissiën en de autoriteiten van de bouwpolitie, die gedoogden dat er

Sluiten