Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet overbodig is de toelichting, dat de vereeniging haar doel trachtte te bereiken door de vermelde soort meisjes in contact te brengen met beschaafde, hoogstaande vrouwen uit wier gezelschap en conversatie dan de Levensvreugde voor de anderen wel vanzelf zou afvloeien.

Er was zwaar vergaderd en breedvoerig gedebatteerd: freule Tunberghe hield van parlementairen arbeid en zoo was artikel voor artikel der statuten besproken, gewikt, gewogen en in stemming gebracht.

Zes vergaderingen waren mee gemoeid geweest, maar nu eindelijk op de zevende — er waren inmiddels meer dan drie maanden verloopen sedert de oprichting der vereeniging, — had de ijverige presidente met krachtig overtuigende stem gezegd:

„Dames. Der Wortesindgenug gewechselt. Laszt mich auch endlich Tatert sehnP*

Daden!

Ja, want daar ging het toch om.

De ongehuwde vrouwen van art. 1 der statuten zaten al dien tijd maar te wachten op de beloofde levensvreugde. Evenwel, zoo eenvoudig was de zaak achteraf beschouwd nog niet.

Bij overstroomingen, hongersnooden en dergelijk soort rampen heb je de menschen, die je goed wilt doen, soms in letterlijken zin maar voor 't oprapen. Maar de ongehuwde vrouwen van art. 1 der statuten, die moesten gezocht worden.

Oppervlakkig beschouwd leek het wel een beetje raar, -dat een vereeniging, die volgens de overtuiging van alle leden „in een dringende behoefte voorzag" zooveel moeite moest doen om haar weldaden kwijt te raken, maar freule Tunberghe loste die schijnbare tegenstrijdigheid

Sluiten