Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vragen en meeningen juist gaan beantwoorden en beamen, toen Suze Geelman binnentrad, de penningmeesteresse.

Suze had zelf gezegd, dat ze het jeugdelement in het Bestuur vertegenwoordigde en haar katoenen japonnetje met een bloote hals en mouwen, die maar tot de ellebogen reikten, waren er blijkbaar op berekend om dit element nog sterker te doen spreken.

Ze kwam nog al eens bij de dames de Jong een praatje maken, wat voedsel gaf aan het gerucht, dat ze Deodaat erg achterna liep. Sedert het publiek worden van Deodaat's engagement was ze door al haar vriendinnen met meewarige nieuwsgierigheid geobserveerd, doch symptomen van een gebroken hart hadden zich nog niet geopenbaard; wel vonden de meesten dat ze den laatsten tijd eg „betrokken" en schraaltjes er uitzag en ze was toch nog geen vijftig.

Voor het tegenwoordige kwam ze echter met een jeugdige dribbel de zaal binnen en haar stem schalde dadelijk hoog en blij als het geluid van een kind, dat in een gramofoon wordt weergegeven.

„Daag....! Dag Freule.... dag juffrouw Jeanne.... Gut ik was haast te Iaat gekomen.... zoo moeten jagen.... ik hijg er van...." en ze reikte inderdaad hijgend de twee medebestuursleden de hand, „knus is 't hier, zeg.... o.... ik moet even in al die hoekjes gaan zitten.... hier.... o gut en hier....!" en als met zichzelf stoeiend wierp ze zich op een crapaud onder een palm, vloog dadelijk op om zich even lachend te nestelen in een fauteuil bij een schemerlamp, waarna ze met een gilletje op de pianokruk sprong en daar snel op ronddraaide.

Juist toen ze terug wou draaien traden de dames Vis binnen. Betje en Leentje oude tweelingen zoo naar het

Sluiten