Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Wat is flauw?" vroeg Agnes lachend. „Die aap!" zei Carolien en dan tot Tienus: „Hoe kom je daaran? Zeker van Pa." Tienus schudde het hoofd.

„Van je Pa? Welnee. Hij is vanmorgen op mijn kantoor geweest en heeft met heel veel nadruk de complimenten verzocht aan mijn aanstaand schoonzusje."

„Die jongen is gewoon stapel," zei Carolien het hoofdje in den nek werpend.

„ Ik zal eerst even thee zetten," sprak Agnes opstaande.

„Wat is dat voor een roman?" vroeg Coos hevig nieuwsgierig.

„Johan De Keu...," zei Karei komiekerig, „nooit van gehoord."

„Des te beter," snauwde Carolien, „Oom en tante, u is ook niet veel gewoon, als u dadelijk voor zulke snertdingen zoo'n geweldige intresse toont."

„Ik vind, dat je je voor dat snertding nog al erg opwindt," sprak Coos.

„Zeg Tienus," riep Karei tot zijn broer, „ik zou die qualificatie maar niet overbrengen aan die meneer, want dan raakt het bepaald af...."

„Raakt het af!" herhaalde Carolien nu diep verontwaardigd, „wat een nonsens, 't is heelemaal niet an."

Ze lachten nu allemaal.

„Kom," zei Agnes, die thee rond gaf, „nu over wat anders. Vooruit Carolien, je programma."

„Ja," antwoordde deze, „als jullie allemaal onzin praten, kan ik er geen verstandig woord tusschen krijgen. Nou, hier is het programma.... in klad."

„Lees voor," zei Tienus, die een sigaret opstak, en een notitieboekje uit zijn zak haalde.

Sluiten