Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Wacht eens even," zei Tienus, „tusschen welke twee nummers wou je de pauze houen?"

„Pauze?" herhaalde Carolien, „Gut, daar zijn we nog niet eens aan toe. Hierna volgen nog vijf voordrachten en een. kluchtspel.... en nog een cello solo ook.... en dan is 't pauze."

„Allemachtig," sprak Karei.

„Stil es even," zei Tienus, die zat te rekenen, maar dan, na een oogenblik: „Heb je voor na de pauze evenveel nummers?"

Carolien knikte, keek de lijst na, telde.

„Ja, precies. Dat heb ik expres zoo gearrangeerd en ook voor een goeie afwisseling gezorgd, voordracht.... muziek.... een comediestukje."

Tienus knikte.

„En na afloop wou je nog dansen, hè?"

„Natuurlijk!" riep Carolien uit.

„Hm...." deed Tienus, „als je dan eens even luisteren wilt. De gasten komen om acht uur. Laten we rekenen, dat alles meeloopt en er om kwart over acht, met het eerste nummer begonnen kan worden."

„Had ik ook gedacht," zei Carolien.

„Neem dan de kleine pauzes tusschen de nummers op 7$ minuut en stel de duur van élk dér twintig nummers op gemiddeld een kwartier, dan is het om kwart over drie pauze. Neem voor die pauze een half uur, begin dus weer om kwart voor vier, dan eindigt het laatste nummer den volgenden morgen precies om kwart voor eh\..."

„En om half elf moeten ze trouwen," grinnikte Karei.

Carolien was verslagen.

„Dat kan niet....," bracht ze half wanhopig uit.

Sluiten