Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Geef mij nog een stukkie van die suredril," zei Sjors op het schaaltje paling wijzend, dat bij van Berkel stond.

„O.... graag George " sprak deze, het schaaltje toereikend.

„De bruigom geeft geen asem," zei Tine.

„Och, we gaan natuurlijk...., en club.... niewaar de Jong?" zei Karei..

„O, zeker.... zeker.... met genoegen," sprak Deodaat en dan met wat meer belangstelling, „Zijn het vluchten met passagiers?"

„Ja.... tien gulden per vlucht," zei Tienus.

„Pa, mag ik?" riep Caroline.

„Nee....," antwoordde de oude heer van Berkel kort maar krachtig. „Hè, flauw."

„Ik ga mee," zei Karei, ,,'t is heel veilig hoor!"

„Heb ik ook gehoord," voegde Louis er bij ,,'t is Fritz Muller, hij is Duitsche reserve-luitenant geweest bij de vliegdienst, hij heeft de orde Pour la Mérite.... de hoogste onderscheiding."

„Die zijn ook dood, als ze vallen," sneerde van Berkel.

Sjors verslikte zich in zijn „sure dril."

„Goeie mop van Birrekelf" lachte hij dan.

„De ouwe tijd en de nieuwe tijd," krijgen we van avond ook...." zei Carolien, maar dan ineens begrijpend, dat ze iets verklapte, wat een verrassing voor het bruidspaar moest worden, liet ze er dadelijk achter volgen, „Gut, hoe stom" en ze sloeg een hand voor haar mond.

„Die kerel was gisterenavond op de soos," vervolgde Louis, „hij heeft verbazend interessant zitten te vertellen, die lui hebben wat meegemaakt."

„Woont die vlieger hier?' vroeg Deodaat.

Sluiten