Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Welnee, die reist met dat toestel," antwoordde Louis

„Hij logeert in de Roode Leeuw," zei Karei.

,,'t Begint om half drie, hè?" zei Trees met een blik op de pendule, die bijna op twee stond.

Ze hunkerde naar het oogenblik, dat ze de koffietafel kon wegruimen, had een beetje een traag gesprek gaande gehouden met de zusters de Jong; Jeanne scheen zich te vervelen en slaap te hebben en Marie was onrustig, keek telkens naar Deodaat en Clara, soms naar van Berkel en ze was nu en dan zoo verstrooid, dat ze het niet eens merkte, als Trees het woord tot haar richtte.

Trees' vragende opmerking over het uur had het gegewenschte resultaat. Coos, Karei, Tine en Sjors verrezen en Louis, hoewel wat aarzelend, volgde hun voorbeeld.

Ook de bruigom stond op.

„Ikmoetnogeenpaartelegrammenverzenden,"sprakhij.

„Maar Deodaat, heb je nu vandaag nog zaken?" riep zijn zuster Marie op verwijtenden toon uit.

„Nee.... 't is dadelijk klaar.... twee telegrammen," antwoordde hij.

„Als je ze even wilt schrijven, dan kan de meid ze wel gauw wegbrengen," bood van Berkel aan.

„Och ik doe het zelf wel even," zei Deodaat „hm.... ik moet aan het postkantoor nog een inlichting vragen...."

„Ik heb anders telefoon...." hield van Berkel vol.

„Och, als hij nu zelf wil gaan...." verweet Trees wat ongeduldig.

Van Berkel zuchtte even, bijna onhoorbaar en zijn blik ging onwillekeurig naar Marie, die hem op hetzelfde oogenblik ook aankeek.

„Dan ga ik even.... ben dadelijk terug," zei Deodaat, met een beweging om heen te gaan.

Sluiten