Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had zijn jongste dochter nogeens streng en nadrukkelijk verboden om een tocht mee te maken; juffrouw Marie wou ook niet mee, bood aan, zittende werkjes te doen, sandwiches te boteren of te beleggen of de glazen nog een wreefje te geven, maar Jeanne was van de partij, ze zag in Deventer nooit eens iets en zoo'n vliegdemonstratie kwam zóó weinig voor....

„Pas maar op dat hij niet op je hoofd valt," sneerde haar zuster, bij wijze van afscheidsgroet.

Op het vlakke groene weiland stond de eendekker als een groote gele libel, met een glinsterenden snuit, te wachten.

Fritz Müller en zijn mecaniciens liepen af en aan, lieten de schroef nu en dan eens ronkend proefdraaien, klommen er in, er weer uit, altegader dingen, welke de wachtende menschenmassa, die er in een halven kring omheen geschaard stond, als even zoovele interessante verrichtingen gadesloeg.

„Laten we hier blijven staan," zei Tienus, toen ze op het veld waren gekomen, „dan hebben we de zon in de rug en hoeven we er niet in te kijken, als de vlieger straks kunsten doet...."

„Wel kijk es an, daar hebben we juffrouw de Jong," zei plotseling een welbekende stem, „zeker in volle bruiloftsstemming, ee? Och lieve vader, daar staat het bruidspaar waarentig vlak achter me. Ik voelde al zoo iets ongewoons in mijn binnenste, ee? Zoo'n gedreun, ik dacht eerst dat het van dat luchtmonster kwam, maar 't was bepaald de onstuimige harteklop van het aanstaande echtpaar. Ja, als je zoo in de buurt staat, ee? Nog wel gefeliciteerd, freule, meneer de Jong. Als ik u was, zou ik dat ding maar huren voor de huwelijksreis, vlug en goedkoop.

8

Sluiten