Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gebrajen. 'k Zeg: of je gelijk hebt. Blijf maar rustig in Deventer hoor en drink een kopje thee tegen de zenuwen. Gut, 't scheelt niet veel, of heel Levensvreugde is meegekomen, ee. Liesbeth Tunberghe is 't er ook en de Siameesche tweelingen Vis.... kijk daar staan ze. Ze wouen ook zoo graag vliegen, ee, maar Leen wil niet als ze Betje's hand niet kan vasthouden en Betje wil niet, als ze Leen's hand niet kan vasthouden, nou en daar is maar plaats voor een, dus dan zou Betje of Leen d'r van buiten tegen an moeten bengelen en dat staat niet, ee.... Enfin en Suze Geelman is 't er ook... maar die ziet er uit als een haantje van den toren in 't laatste stadium of wat was dat ook weer voor een beest.... ja, je begrijpt er alles van, ee.... lang geen bruiloftsstemming....Esist die alte geschichte...."

Freule Grevelduin babbelde voort en Johan Lebeu, die zich van zijn nicht had weten los te maken, stond nu allergezelligst te babbelen met Carolien en liet zich voorstellen aan Agnes en Tienus.

Clara liet den arm van haar bruigom niet los, klemde den hare stijf tegen den zijne en liet Deodaat zoodoende gedurig meerillen en sidderen, wanneer Fritz Müller's halsbrekende toeren haar jonkvrouwelijke zenuwen beroerden. Dan, bij zoo'n gebibber, keek Deodaat soms even schuw terzijde naar zijn bruid, poogde zachtjes zijn beklemden arm te bevrijden, maar dat lukte niet. Een enkele maal probeerde hij door een list zich aan haar al te sterke aanhankelijkheid te onttrekken zei: „Een oogenblikje...." of zoo iets, maakte zijn arm los en ging zijn neus snuiten. Maar dan werd het nog erger, want Clara legde dadelijk haar vrijgekomen arm om Deodaat's middel, als wilde ze het lichaam haars bruidegoms zoo steunen tegen de schokken van een nies- of snuitpartij.

Sluiten