Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Mevrouw, ze ben d'r van de bloemist met de palmen en bloemen voor het tooneel.... moeten ze maar door komme?"

„De palmen en bloemen voor de tooneelversiéring!" riep Trees uit, „Groote Hemel.... maar dat hoeft immers niet meèrl"

„God.... nee....," stamelde van Berkel.

„Dat's waar ook.... de partij!" riep Tienus.

„Allejoden nei.... en me foordrachie....!" zuchtte Sjors.

„En ik smeer maar steeds sandwiches!" zei juffrouw Marie.

- Geen oogenblik had een van allen nog aan de avondpartij gedacht. Maar het besef, dat die nu natuurlijk kwam te vervallen, drong thans plotseling met ontsteltenis tot allen door.

„Laat ze even wachten met afladen," sprak van Berkel tot de verbaasde meid, „ik kom."

„Dat is nu iets om ineens ongeneeselijk zenuwziek te worden," sprak Trees, die geheel verslagen op een stoel neerviel, „Dat de bruigom weg is.... in godsnaam, 't is akelig voor Clara, maar daar had ik'al in berust.... maar dat al die hurrie voor de partij voor niks is.... twee honderd sandwiches.... en al die opengetrokken rijnwijn.... én de heele suite overhoop.... en al die invitaties.... o, dat kom ik nooit meer te boven geloof ik..., nooit! Van Berkel.... al die invitaties.... wat moeten we daar mee doen?"

„Afzeggen," antwoordde haar echtgenoot lakoniek, en terwijl hij naar de deur ging om met den bloemist te spreken, voegde hij er achter, „zooveel mogelijk per telefoon.... en de rest mondeling.... 'n werkje voor Carotje...." en hij liep de gang in.

Sluiten