Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ACHTSTE HOOFDSTUK

Een slaperig echtpaar wordt gestoord en een treurende bruid getroost. Gezouten snijboonen, sandwiches en rijnwijnbowl. Sjors telefoneert en Johan Lebeu weet een nieuwtje.

De gezusters de Jong hadden gedaan wat in de gegeven omstandigheden voor alle partijen het beste en het aangenaamst was: ze waren denzelfden dag, dadelijk na het eten, naar Deventer teruggekeerd.

„Eerlijk gezegd..., 't is een opluchting," sprak Trees, toen het rijtuig met de twee dames, de poes Minet, die nauwelijks gelucht was tijdens haar verblijf te Waalbrugge, den onuitgepakten koffer, de mand en den altijd bereidwilligen en nooit vermoeiden Van Berkel, wegreed.

Sjors had ditmaal geen „sjenie er in" om achter den rolstoel te loopen en met die taak was derhalve een jongen belast geworden, die er geen kunsten mee deed gelijk zijn voorganger en er een kwartje aan verdiende.

Geen ongelukken?" vroeg Trees, die vond, dat je op zulke dagen maar altijd op de raarste tegenvallers moest voorbereid zijn, aan haar man, toen deze een kwartier later terugkwam van 't station.

„Nee," antwoordde hij, „Marie mopperde nog wat over de slechte inrichting van de wachtkamer en zoo, maar 't liep alles nogal vlot. En nu ga ik naar de achterkamer eens op mijn dooie gemak een pijp rooken en mijn pantoffels aandoen en al komen er nu tien Clara's en

Sluiten