Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Presies," knikte Sjors.

„Maar Deodaat doet geen zaken," merkte Louis wrevelig en weinig tactvol op.

„Deodaat is philosoof," zei Tienus, „en herinnerde zich wellicht plotseling, dat hij op eenigen afstand hiervandaan een gewichtige philosofische ontdekking kon doen...."

„Zeker.... zeker," knikte van Berkel. „Zoo iets of iets anders," zei Karei luchtig. „Hè, jullie maken weer een ander mensch van me," sprak Clara.

„Nooit tobben voor den tijd," zei Trees, „wat geeft het of je nu een paar dagen later trouwt: als je de zilveren bruiloft viert, ben je dat al lang vergeten."

Clara knikte.

„Maar de schrik, weet je...."

„O, zoo'n schrik werkt ook wel eens heilzaam," hield Trees vol. „Tegen de hik," zei Sjors.

„Maar kinderen," sprak Trees, „nu jullie toch hier zijn, moeten je ook een beetje bowl van me opdrinken hoor en wat sandwiches eten, want 't is toch zonde als dat nu bederft."

„Ik kan niet aan eten en drinken denken," zei Clara, „maar mogelijk is het toch beter als ik het probeer."

„Natuurlijk is dat beter!" riep van Berkel uit. „Waar wou je de noodige energie en veerkracht vandaan halen als je niet eet?"

„Agnes en Carolien, willen jullie dan eens een en ander halen, geef maar champagneglazen, dat drinkt lekker, de bowl staat in de kelder en de sandwiches ook.... op de groote vleeschschaal en in de soepterrine van het

Sluiten