Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Is 't waarachtig!" riep van Berkel.

„Ja.... maar 't is nu geen nieuwtje meer...," vervolgde Johan met een ongelukkig gezicht.

„Nee," gaf van Berkel toe, „dat kunnen we niet bepaald zeggen, maar we waardeeren de...."

„Ik zou bepaald de eerste geweest zijn...." riep Johan plotseling uit, „Vanmorgen voor 't ontbijt sprong ik al op mijn motor, hierheen.... maar ik heb twee keer bandenpech gehad en...."

„Vóór 't onbijtl" riep Trees uit, „Carolien gauw, haal de rest van de sandwichjes, anders valt je vriend nog flauw."

„Nee, mevrouw.... heusch niet," verzekerde Johan, maar Carolien, ging de kamer al uit.

„Jawel, je ziet bleek van de honger," zei ze, in 't voorbijgaan, „en zet die valhelm af, staat je heelemaal niet leuk."

Johan gehoorzaamde dadelijk.

Op 't zelfde oogenblik, rengde de telefoon.

„Gutsjes.... de Arnhemsche dokter!" riep Karei.

„Wat moet je daar nu tegen zeggen?" schrok Trees.

„O, laat mijn maar," stelde Sjors gerust en dan weer sprekend in 't toestel, „Hallo.... 'k hoor niks.... hallo....o.... daar istie.... hallo.... spreik ik met Sara Bernaar?.... Wet seit u....? Bin ik verkeerd angesloten..., soo..., u seit wet!"

Hij hing de telefoon weer op.

„Die frijer seit gekkehuis tege me...," sprak hij op verontwaardigden toon.

,,'n Knappe dokter," lachte van Berkel.

„Maar...," begon Clara, hulpeloos rondziende, „wat.... wat moet ik nu doen?"

„Laat me even nadenken," sprak van Berkel, „maar...

11

Sluiten