Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gemakshalve geen corset droeg, heur weelderige vormen, sterk deed uitkomen, te ontbijten.

Meneer Kapon was al naar de zaak, en daar mevrouw in snelle afwisseling, éen, twee of geen meiden hield, doch er momenteel weer twee had te pakken gekregen, kon ze op dezen dag het er weer eens fijn van nemen, zooals een dame dat gewoon is.

Ze was om tien uur opgestaan, na op bed een kopje thee en twee haagsche beschuitjes te hebben genoten en nu zat ze zich te versterken met kadetjes en krentekoeken, die ze zoo stijf beboterde, dat een afdruk van haar gaaf gebit bij eiken hap in de botermassa achterbleef.

Ze gaapte juist eens van welbehagelijke verzadiging, toen de Duitsche keukenmeid binnen kwam.

„Es ist eine Dame da."

„Walie?" vroeg mevrouw Kapon verschrikt, want ze voelde zich nooit erg op haar gemak tegenover die Hamburgsche juffrouw, die bij haar in Deventer voor keukenmeid was komen spelen.

„Eine Dame," herhaalde de meid.

„O, 'n dame," begreep mevrouw nu, „Las die dame maar biene komme," beval ze dan in haar zuiverste Duitsch.

„Bitte...."

Even later kwam Suze Geelman de kamer in.

„Gosjes, Suus, ben jij het!" riep mevrouw Kapon op hartelijken toon uit, terwijl ze een paar dikke, lichtelijk kleverige vingers naar de bezoekster uitstak. „Ga zitten, mensch, je ziet, ik ben nog an m'n fruustuk, zooals mijn Duise meid zeit. Pik nog 'n happie mee."

„Nee, dank je, heusch niet," zei Suus, die er 'n beetje gejaagd uitzag, „ik kom je maar even iets vragen en ik heb al ontbeten."

Sluiten