Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„O nee," verzekerden de dames gelijktijdig. „Ik vertel nooit niks," voegde mevrouw Kapon er nog achter.

„Dan," zei de juffrouw, „gaat u heen, en neemt zes witte boonen...."

„Jawel," zei mevrouw Kapon even aandachtig als Suze. „Gewone witte boonen?"

„Gewone witte boonen," vervolgde de juffrouw, „maar ze motte gaaf zijn, geen wurmpies d'r in of zoo en dan gaat u heen en maakt een flanellen zakkie, wat u naait met haar van uw eigen hoofd. En dan vanavond gaat u heen en neemt die zes witte boonen in uw mond en zegt driemaal de naam van die heer."

„Alleen zijn voornaam?" vroeg Suze.

„En zijn van," zei de juffrouw. „Zoo, dus u zeit driemaal zijn naam; dan gaat u heen en doet die zes boonen in dat zakkie en dat zakkie hangt u om uw hals en draagt dat den heelen nacht op uw bloote lijf, zonder d'r an te kommen." i Süze knikte.

,,'t Ben toch wonderlijke dingen," zuchtte mevrouw Kapon.

„Dan," vervolgde de juffrouw, „mot u goed opletten..., dan gaat u den volgenden dag heen en dan mot u zien, dat u die boonen in 't bed van die heer krijgt."

„Met het zakje?" vroeg mevrouw Kapon.

„Nee..., nee..., alleen de boonen," antwoordde de juffrouw.

„En dan....?" vroeg Suze in hoogste spanning. . „Dan zal u zien, wat dat uitwerkt," antwoordde de waarzegster met een veelwetend lachje.

De zitting bleek hiermee afgeloopen te zijn, want de

Sluiten