Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haastig mee de kamer uit, want ze voorzag al Weer een drukke dag vol soesah.

Dien middag om drie uur haalde mevrouw Kapon Suze Geelmans af, die al met hoed en mantel, geheel gekleed om uit te gaan, op haar zat te wachten.

„Wel?" vroeg ze binnentredend, zoo geïnteresseerd, dat ze vergat goeien middag te zeggen.

Suze bloosde even, lachte en knikte.

„ Ik heb alles gedaan," sprak ze.

„Persies as ze zei?" vroeg mevrouw Kapon met een ernstig vermanenden wijsvinger omhoog.

Suze knikte.

„Zes groote witte boonen?" „Ja."

Geen wurmpies d'r in?" „Nee."

„Goed nagekeken? Want anders...." „ Ik heb ze onder een vergrootglas gelegd om zeker te zijn," sprak Suze. Mevrouw Kapon knikte tevreden. „En toe.... in je mond genomen?" „Ja..., maar..., e...," aarzelde Suze. „Nou?"

„Toen werd ik zoo zenuwachtig.... en toen heb ik er drie ingeslikt...," sprak ze.

„Meissie!" kreet mevrouw Kapon, „ingeslikt? As je daar maar geen appelesietes van krijgt!"

„In Godsnaam," antwoordde Suze met.heroïsche berusting. Ze had er wellicht bij willen voegen: „Dat heb ik graag voor Deodaat over" of: „Ik maal zoo toch niets om mijn leven" of iets dergelijks, doch mevrouw Kapon zei:

Sluiten