Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„ik heb met hem gesproken en alles komt in orde.... thuis vertel ik wel uitvoerig."

„Wat zeedie?" vroeg Sjors.

„Hoe is 't gegaan?" informeerde Trees.

„Toe Pa, vertel es...," smeekte Carolien.

„Wat heeft hij gezegd?" vroeg Louis.

„Thuis.... Hier op 't perron geen woord!" zei van Berkel met een barsche stem en blijkbaar heusch een beetje trotsch op het diplomatieke succes van zijn zending; stapte hij een beetje rechterop dan anders, met Trees, vooruit.

„Ziezoo," sprak hij, toen ze dan thuis waren en Agnes bittertjes presenteerde aan de heeren en morelletjes aan de dames, alles op den goeden afloop. „Jullie begrijpen wel, dat ik geen stenografisch verslag in mijn zak heb van de gesprekken, die ik zooal voerde, zoowel met Deodaat alleen, als met zijn zusters. De Jong heeft me dit gezegd. Zooals een ander pleinvrees heeft en met geen mogelijkheid te bewegen is een plein of een groote vlakte over te steken, al zou aan de andere zijde om zoo te zeggen, zijn fortuin of zijn levensgeluk voor het grijpen liggen, zoo heeft hij deze eigenschap, dat hij ten eenenmale besluiteloos wordt, wanneer hij gewichtige gebeurtenissen in zijn leven ziet naderen. En als dat gevoel van besluiteloosheid sterker wordt, ontaardt het in een hevig tegen-opzien en ten slotte in angst. Psychologisch is zijn vlucht daarmee verklaard. Het spijt hem nu achteraf ontzettend en als een zeker gevoel van gêne hem niet weerhouden had, zou hij gisterenavond al weer hier geweest zijn."

Daar zag hij natuurlijk ook teveel tegen op," zei Tienus.

„Dat spreekt van zelf," viel van Berkel haastig bij. „Enfin," vervolgde hij, „we hebben lang en breed over

Sluiten