Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En wat de militaire nadeelen betreft, doen wij allereerst opmerken, dat Ooj#e»l«feHongarije al sedert jaren Duitschland's bondgenoot was, maar dat Schlieffen dien bondgenoot dadelijk bijna geheel op eigen wieken liet drijven en hem aan zijn lot overliet.

Generaal Ludendorff schrijft, in zijn evengenoemd laatste werk,dat het in de voorbereiding voor den oorlogstoestand een fout geweest is, dat er geenigemeenschappelijk operatieplan bestond. „Der deutsche, Gfmeralstab fürchtete, dasz in Wiendas Geheimnis nicht gewahrt bliebe". Het bondgenoodschap met Oostenrijk-Hongarije bleef geheel van politieken aard; terwtfl de Entente een beslist militair karakter had. Men denke b.v., zegt Ludendorff, aan de Fransche milliarden, die naar Rusland gingen voor den aanleg van een strategisch spoorwegnet.

In latere periodes van den oorlog heeft Duitschland wel is waar den bondgenoot meer afdoende hulp verleend. Maar in den aanvang, toen het er vooral op aan kwam tegen Rusland kracht te ontwikkelen, was er geen samenwerking van beteekenis» Alleen het korps von Woyrsch, bestaande uit 2 landweerdivisito en 2 Ersatïr&rigades, zou, op aandrang van Oostenrijk, op den linker vleugel van diens leger uit Opper-Silezië en Posen in Rusland binnendringen en de impulsie geven tot voorwaarts gaan. Er was dus geen algemeen, gemeenschappelijk operatiepbm, zooals Moltke I bedoeld bad en van concentrische aanvallen op de Russische legers kon geen spfiakfc^^DuÖSchland bepaalde lach voorioopig in hoofdzaak tot de verdediging van Oost-Pruisen. Oostenrijk-Hongarije moest maar zien, met den steun van een Duitsch landweerkorps, de overmachtige Russische legers te weerstaan. Eerst toen de nadeelen zich voor Duitsch&nd duidelijk

Sluiten