Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

raai Lanrezac, de toenmalige commandant van het 5e Fransche leger, schrijft dat: Italië verklaarde, „au premier moment, le ier Aöut a i8h. 30," dat het onzijdig zou blijven. Mitsdien konden de Franschen onverwijld de 2 legerkorpsen uit de Alpen en de 3 divisiën uit Noord-Afrika naar hun Oostelijk front overbrengen.

Deze mededeelingen van officieele Fransche zijde, werpen «en zeer bijzonder licht op de besluiten, zoowel van Engeland als van Italië.

Engeland had, naar beweerd werd, geen ander doel, dan om spontaan en edelmoedig aan het verongelijkte België recht te doen wedervaren. Het zou veel liever niet meedoen aan den oorlog, maar wegens Duitschland's snoode handeling ging het er noodgedwongen toe over, Omvliet kleine land te helpen tegen den grooten nabuur en ter wille van het vertrapte internationale recht! ■■■

Ach ja 1 Hoe nobel, hoe grootmoedig, hoeschoonl

Maar nu de waarheid aan den dag komt en het licht zich baan breekt, blijkt er heel iets anders.

Engeland speelde weer de rol van den schijnheilige, die zijn ware bedoelingen verbloemt «a flatteert, die feitelijk heel iets anders beoogt dan de oppervlakkige toeschouwer, de goedgeloovige waarnemer, denkt en gelooft.

Engeland trok al sedert jaren tegen Duitschland één lijn met Frankrijk.

Engelands deelneming aan den oorlog was tot in de puntjes voorbereid en geregeld. Dat het in het gemeenschappelijke operatieplan een rol zou vervullen, stond a priori vast; die rol was precies afgebakend en vastgesteld.

1 Maar, men kan natuurlijk over zulke dingenaiet Zoo in 't publiek spreken. Dat moet geheim blijven, tot het scherm van het oorlogstooneel kon worden opgenaaid, en er een passende „aankleeding" voor

Sluiten