Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het noodlottig cn zéér te betreuren voor België en, in het algemeen voor Europa, dat het geschied is.

Of het voor Frankrijk gemakkelijk uitvoerbaar geweest zou zijn, zoo onverwachts pi)/legerkorpsen naar België te vervoeren, kan in het midden worden gelaten. De voorgenomen concentratie der Fransche legers op de Noordoostelijke grens, was er zeker geen gunstige basis voor. Misschien had het 5e Leger van Lanrezac, dat immers juist vijf legerkorpsen telde en voor den linker vleugel der Fransche opstellingen bestemd was, met gebruikmaking van voor de legerconcentratie niet benoodigde — en voor de „variante" beschikbare — spoorwegen, naar het Noorden en verder naar België kunnen worden vervoerd.

Hoe dit zij, waar België het aanbod kreeg, had het 04. dit kunnen en moeten aanvaarden; het is niet in te zien, dat het op 3 Augustus 1914 daardoor niet correct zou hebben gehandeld.

Luitenant-kolonel de Thomasson maakt in zijn boek eveneens melding van deze Fransche aanbieding met de opmerking, dat het bedoelde telegram uit de beide Engelsche Blauwboeken, niet door het Fransche Geelboek bevestigd wordt. Wel neemt hij een depêche op van den Franschen gezant te Brussel, Klobukowski, aan zijn minister Viviam, waarvan de eerste alinea zegt, dat aan België de verzekering gegeven is dat, indien Duitschland zijn onzijdigheid schond, Frankrijk „répondrat immédiatement a son appel a la garantie des puissances;" doch van den steun van 5 legerkorpsen wordt daarin niets gezegd. Maar nu is het toch zéér opmerkelijk dat het antwoord van België op de vriendschappelijke mededeeling van den gezant Klobukowski, opgenomen in de tweede alinea van diens telegram, in de Fransche taal woordelijk gelijkluidend is, met het antwoord door den gezant Villiers, in de

Sluiten