Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

omdat deze vermetele opperofficier, met zijn stalen wil en ontembaren moed, daarin werkdadig een zeer belangrijke rol heeft vervuld, en in zijn boek hoofdzakelijk zijn persoonlijk „denken en handelen" weergeeft.

Wij volstaan, na hiervoren enkele hoofdzaken uit de Luiksche episode te hebben medegedeeld, met thans nog de voornaamste feiten te vermelden, waardoor het lot der stelling beslist werd.

De Duitsche aanvallen op het stellingfront van den Oostelijken Maasoever, werden — ook later onder leiding van generaal von Einem — met groote kracht en verwoedheid herhaald en volgehouden. De forten bleven heldhaftig weerstand bieden, ook aan het Duitsche artillerievuur. Eindelijk slaagden Duitsche troepen er in, binnen de stad Luik door te dringen. Een af deeling van ± 1500 man trok den 7«n'Augustus, 's morgens om 6 uur, de stad binnen. Generaal Ludendorff, die tijdelijk het bevel op zich genomen had over een brigade, waarvan dé commandant gesneuveld was, stond aan het hoofd daarvan. Generaal von Emmich kwam even later in Luik. De Duitschers namen onverwijld de intact gebleven spoorweg- en andere bruggen in bezit, bevrijdden de vele Duitsche krijgsgevangen» maakten hunnerzijds talrijke gevangenen, en konden weldra de op^den Westelijken Maasoever gelegen forten Loncin en Lantin in den rug doen beschieten.

Op 8 Augustus capituleert het eerst fort Barchon. Achtereenvolgens bezwijken daarna andere werken, vodral nadat op 12 Augustus het vuur geopend werd uit de zware Duitsche mortieren van 42 c.M.

Het fort Loncin viel op 15 Augustus, nadat een schot uit een dezer mortieren het kruitmagazijn heeft doen springen en de bezetting meerendeels gedood heeft. De dappere stellingcommandant, die de overgave stout en fier is blijven weigeren,

Sluiten