Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lerie-divisie, uit Belfort den Elzas binnen, bezette Altkirch en op 8 Augustus Mühlhausen.

Groote vreugde in Parijs 1 Dit was nu de eerste daad van het groote werk der „revanche !"

Maar het gejuich duurde kort. De Duitschers deden onverwijld een tegenaanval, hernamen Mühlhausen en sloegen de Franschen op 9 Augustus terug. In den nacht van 9 op 10 Augustus bereikten deze wederom Belfort.

Dit Fransche offensief zou weldra met sterkere krachten herhaald en voortgezet worden; wij komen daarop nader terug.

Terwijl de Fransche Opperbevelhebber, zooals blijkt, niet kon of wilde gelooven, dat de Duitschers een zich vèr Westwaarts uitstrekkende omvattende operatie door België zouden ondernemen, was er althans één legercommandant, die van den dag der mobilisatie af daaromtrent een geheel ander inzicht had. Het was de generaal Lanrezac, commandant van het 5e Leger. Deze opperofficier maakte zich van 's vijands operatiën een voorstelling, die veel meer met den feitelijken loop daarvan overeenkwam. Reeds op 25 Juli 1914, toen de oorlog nog niet verklaard was, schreef hij aan den Opperbevelhebber Joffre uitvoerig over de bezwaren tegen de aan zijn leger toegedachte rol in het operatieplan, waardoor het, op den linker vleugel van de frontlijn, bestemd was om op te rukken in de richting op Neufchateau, en de boschrijke défilé's van de Ardennen en de Semoy moest doortrekken, zonder zekerheid van daaruit tijdig te kunnen deboucheeren. Ook wees hij toen reeds op de eventualiteit, dat de Duitsche legers, ten getale van drie, veel meer Noordwaarts zouden uithalen, zoodat hun rechter vleugel niet gericht zou zijn op Sedan — zooals Joffre aannam — maar de linker vleugel van de door België oprukkende legers zich zou richten op Dinant,

Sluiten