Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Noorden van Verdun in de richting naar Longwy en Arlon. Het 4e Leger, onder generaal de Langle de Cary, moest eerst de Semoy overgaan en dan over Bouillon marcheerjm in de algemeene richting naar Neufchlteau.

Het Duitsche 4e Leger droeg tijdig kennis van de nadering eehér sterke vijandelijke macht van de rijde van Bouillon. Het deed rijn colonnes daartegen afbuigen en inzwenken.

Op 32 en 23 Augustus botsten deze wederzijdsche 4e Legers op elkaar, zoowel als het Fransche 3e Leger en het 5e Duitsche Leger. Er begon een hevige strijd over het front Paliseul, Neuj^hateau, Virton Longwy. Ook in dezen veldslag leden de Franschen de nederlaag. Hun 4e Leger moest zich door een snellen terugtocht redden; het 3e Leger moest die beweging volgen.

De Duitschers vervolgden hun vijanden naar de Maaslinie bij Sedan, Mouzon, Pouuly en naar I&iiguyon en de Othain-beek. Er hadden nog meermalen hevige gevechten plaats, die eerst omstreeks 27 Augustus eindigden.

De overwinm'ngen van den hertog van Wurtemberg en den Duitschen kroonprins gaven den Duitschers nu gelegenheid zich meester te maken van het z.g. „bekken van Briey,"1) door zijn mijnen

l) Toen Frankrijk na den oorlog van 1870-71 zijn verdedigingsstelsel op nieuw regelde, was het bekken van Briey nog niet ontdekt. Dit geschiedde eerst een twintigtal jaren later. Eerst omstreeks 1895 kreeg het beteekenis en het ontwikkelde zich van toen af verbazend snel. „Sur ce glacia51hn schrijft Engerand — „stratégiquement abandonné, se concentra la presque totalité de notre metallurgie." Aan den anderen kant van de grens, beschermd door Metz en Diedenhoven, lagen de mijnen waaruit de Duitsche metaal-industrie het drie-vierde gedeelte van haar mineralen trok. Frankrijk zag voor het bekken van Briey het gevaar niet, het' liet zich verrassen. Tegenover het Duitsche mijnengebied trof het geen maatregelen;-'

Sluiten