Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Inden nacht van 23 op 24 Augustus ontsnapte zij naar het Zuiden, over Arbre, Bioul en Mariemburg naar Frankrijk. Ook het Fransche detachement en de troepen, die de tusschenruimten der forten verdedigd hadden, konden op deze wijze ontkomen. De achterhoede werd echter te Ermeton-sur-Biert omsingeld.

Ongeveer 12.000 man slaagden er in België nog weder te bereiken. Omstreeks 2 September kwamen ze te Antwerpen aan.

De bezettingen der forten bleven, nadat de mobiele troepen vertrokken waren, hun tegenstand nog voortzetten. Het laatste fort van Namen,Suarlée, werd na een hevige beschieting op 25 Augustus door de Duitschers veroverd.

Toen de Fransche Opperbevelhebber op 15 Augustus den commandant van het 5e Leger opdroeg zich over Marïëmburg of Phmppeville te wenden tegen de Duitsche Noordelijke groep — zooals wij hiervoren mededeelden — werd de samenstelling van dat Leger, om redenen, die in het duister zijn gebleven, zeer belangrijk gewijzigd. Lanrezac moest 2 legerkorpsen en 2 reserve-divisiën, waarmede hij goed bekend was, afgeven; hij kreeg daarvoor in de plaats de hem vreemde troepen van het 18e legerkorps, 3 reserve-divisiën Valabrègue, benevens 2 Afrikaansche divisiën. Dat er nu 5 zelfstandige divisiën, met al hun treinen, enz., tot het 5e Leger behoorden, was voor de leiding van den dienst een groot bezwaar. En het is ook voor den leek op militair gebied gemakkelijk te begrijpen, dat het, zoowel voor de bevelvoering, als voor de troepen zelf, zeer ongewenscht moet zijn, dat in de samenstelling van een leger, op het tijdstip waarop het den vijand tegemoet rukt, zonder bepaalde noodzakelijkheid dergelijke ingrijpende veranderingen worden aangebracht. Overigens bleef de

Sluiten