Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De linker vleugel van het 5e Leger moest te zijner tijd overgaan tot het offensief, in de algemeene richting op Bohain. De Engelschen, het 6e Leger en het Cavalerie-korps Sordet rukken daarop ten aanval, hetzij tegen het front Le Catelet-Bapauaae-Arras, dan wel tegen het front Bertmcourt-Arras-SaintPol, naarmate noodig is om 's vijands iuitersten rechter vleugel te kunnen bereiken.

De Fransche Opperbevelhebber het alzoo thans zijn oorspronkelijk denkbeeld varen, om de kracht van het verweer voornamelijk te doen uitgaan van het Zuidehjk gedeelte van een rechtlijnige opstelling der legert? van Mézières tot Belfort. Ook zag hij af van zijn latere voornemen, om een strategische doorbreking van het centrum der vijandelijke legers te bewerken. Het plan van 25—26 Augustus legde nu den nadruk waar die noodzakelijk liggen moest; het stelde volkomen terecht op den voorgrond , dat thans de meest ernstige en krachtige pogingen gericht moesten fep* tegen den rechter vleugel der tegenpartij. Dit plan was dus logisch opgevat, zooals de toestand het vereischte en duidelijk omschreven. Of de cjitvoering er van mogelijk en doeltreffend zou zijn, kon eerst gaandeweg blijken. Het kon al dadelijk twijfelachtig zijn^sof* het juist gezien was, dat de terugtocht en daarna het op grooteiedkracht brengen van den geschokten linker vleugel zijner legers — het 5e en het Engelsche Leger — zou plaats hebben in de lijn AmiensLaon-Reims en of het niet beter, met onvermijdelijk noodzakelijk zou zijn, daarvoor verder, b.v. tot de Seine, te wijken. De reden voor twijfel te dien opzichte was te vinden in de kracht en de snelheid waarmede de Duitschers optraden met hun rechter vleugel, die er voortdurend naar streefde de Engelschen te omvatten.

Sluiten