Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doen overgaan. Het aantal werd ten slotte nog tijdig beperkt tot twee. Wij moeten onze verbazing uitdrukken over de onberaden inzichten van het hoogste Duitsche legerbestuur, dat zóó weinig op de hoogte was van de toestanden op zijn hoofd-aanvalsfront, zoo volslagen onkundig van de eischen, die zich daar deden gelden, dat het als 't ware moedwillig met eigen hand de vooruitzichten bedierf, zoo niet I vernietigde, welke op dat front voor het welslagen der bevolen operatiën bestonden, al waren ze dan ook nog ver van zeker verwezenlijkt te zullen worden.

Waarom had dan toch het Duitsche legerbestuur niet meer aanraking met de onderscheidene legerbevelhebbers ? Waarom bleef het zoo ver buiten hun bereik? Was het wellicht om zich „vrijheid | van hinken op verschillende gedachten" te kunnen | veroorloven ? Ook het uitzenden van z.g. „verbindingsofficieren" werd niet of slechts onvoldoende toegepast.

Tekortkomingen, dwalingen, wanbegrippen, wre! ken zich, óók in den oorlog! De Marne zou daarvan '. het bewijs leveren.

Dat de korpsen noodzakelijk naar het Oosten gezonden moesten worden, omdat de toestand aldaar zéér ongunstig was voor de Duitsch-Oostenrijksche legers, wordt betwist door luitenantgeneraal Tappen; hoezeer von Moltke het beweerde. De Russen waren in Pruisen doorgedrongen; er moest, schreef hij, versterking komen, alvorens in het Westen een beslissing gevallen was. Generaal Tappen is het daarmede met eens. Op 26 Augustus waren er uit Oost-Pruisen reeds hoopvolle berich1 ten, den 27en kwamen zelfs tijdingen van groote 1 overwinningen. Men bedoelde eerst het op vrij : groote schaal overbrengen van strijdkrachten naar 1 het Oosten, dat altijd in het voornemen gelegen

Sluiten