Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rolletje wenscht mede te spelen, zijn tijd aanvoelen, er van houden en zorg dragen, dat hij er in de toekomst nog meer van zal kunnen houden. Deze uitspraak van Just Havelaar kwam mij te binnen, toen ik als redacteur van het zomerorgaan der Arnhemsche V.V.V. een brochure ter bespreking ontving, welke door haar werkelijk fraaie uitvoering de bewondering zal wegdragen van ieder buitenvriend, die haar in handen krijgt. En geen wonder 1

In een twintigtal artistieke en goed gereproduceerde foto's wordt ons een beeld gegeven van de landschapsheerlijkheden op Groot-Wolfhezen, het sprookjesoord, waar dennen wel 1000 jaar kunnen worden en eiken door hun koninklijke majesteit in Bilders een vereerder vonden, die hen tot Wodansboomen doopte, een land van bochtige heidepaadjes en kronkelende beekjessprengen, een land van romantiek en grootsche natuurvnjheid.

Daar vindt de vacantiemensch nog de heide, de purperen heide van Augustusmaand, daar staan verspreid langs het beroemde schilderslaantie de oeroude dennen, daar murmelt het aanvlietende water der talrijke Sprengen een taal, die steeds weer ontroert; ge hebt er nog de ruimte en de vrijheid, de landseigen bekoring der Vale-Ouwe, die schilders en dichters naar deze stille landen wist te lokken.

Voor een tiental jaren werd de oude boerderij van Wolfhezen, dank zij de exploitatie van den ondernemenden heer Ogterop, directeur van het hotel De Tafelberg te Oosterbeek, gemetamorphoseerd in een naar de eischen des tijds ingericht hotel-pensionrestaurant. Met mij waren er vele vereerders van het eigen Wolfhezensche schoon, die met zeer gemengde gevoelens de primitieve, gewis niet altijd te prijzen, doch bovenal landelijke als mét de omgeving vergroeide uitspanning-boerderij zagen plaats maken voor het geriefelijke veranda- en balconomgeven gebouw, dat als een inrichting van den eersten rang tegemoet kwam aan de eischen, welke een op comfort gesteld buiten-vertoevend stadspubliek stelt.

Sluiten