Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en biedt ruimte aan twaalf gasten met eem'ge leiders en leidsters, die de tijdelijke bewoners zullen vergezellen op de heerlijke bosch- en heidetochten rond dit idyllische Veluwsche zomerplaatsje met zijn harsgeurende sparrenwouden, zijn romantische zandstuivingen en de blonde wijdheid zijner golvende akkerlanden. En de goede fee, die het Lunterensche zonnehuis voor de kléine luiden tooverde temidden van bloeiend heidekruid en geurend dennenhout, heeft het gewild, dat heel den zomer lang van Mei tot November de daghit en de fabrieksjongen, het ateliermeisje en de grondwerker, vooral ook de ploeterende huismoeders, die heel het jaar gebukt gaan onder de drukkende beslommeringen van het „huishouden", er zullen kunnen genieten van al het wondere, dat de groote werkstad hen wreed onthoudt. En wat hun dat nu wel kost? Wel, 't spaargeld is voor de volwassenen 20 ct. per week, voor die van 14—18 jaar 10 cent. Die ƒ 10.80 en ƒ 5.40 zijn dan voor alles. Daar zitten reis- én verblijfkosten in.

„En stel je nu toch even voor", schreef de directrice, juffrouw van Asperen, „dat we driehonderd menschen op deze manier, bij groepen van twaalf elke week de wei in en de hei op kunnen sturen; menschen allemaal, die hard arbeiden en die hun moe-gewerkt lichaam toch ook wel eens mogen laten rusten. Denk eens aan de heerlijkheid van een speelveld vlak bij onze Lunterensche heiwoning!"

Door het stichten van vacantiehuizen is een nieuw veld geopend voor de V. V. V.-werkzaamheid, en wordt de aandacht gericht op streken, die misschien thans nog niet de belangstelling van den toerist genieten, maar in hun vaarten en plassen schoone vischgelegenheden bieden aan huisbootbezitters (ik denk bijv. aan de Belter- en Beulakker Wijden te Wanneperveen, aan Grouw, Sloten (Fr.) en Loosdrecht). Zoo wordt weer eens aangetoond hoe eigenlijk iedere gemeente — ook de oogenschijnlijk minder met natuurschoon bedeelde — een algemeenen socialen arbeid als die der bevordering van het vreemdelingen-

Sluiten