Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarvan Josef Cohen nog in de prachtige uitgave van „de Nederlandsche Sagen en Legenden" zulk een treffend verhaal deed en Pol Dom in Oostersche kleurenpracht ons een beeld gaf. Zoo zullen honderden bondswandelaars bij gevoelens van erkentelijkheid jegens den landheer, een wrokkende min-: achting niet onderdrukken voor de schenners, die ook hier het gehate artikel 461 in toepassing deden brengen.

Men zou voorbeeld na voorbeeld kunnen geven uit alle deelen van het land, die voldoende bewijzen, dat het publiek zelf de schuld draagt, dat vele buitenverblijven onherroepelijk gesloten worden.

Slechts één enkel geval nog uit de duinstreek, waar bijna nergens meer te wandelen is zonder aangehouden te worden door koddebeiers of veldwachters.

De oud-minister J. T. Cremer, de bewoner van het vorstelijke „Duin- en Kruidberg", die vroeger heel mild was met 'het verstrekken van wandelkaarten voor zijn heerlijke wandelplaats, aan den rand van Hollands blonde duinwereld, heeft de vernielingen moede tenslotte een eind gemaakt aan de ergernis door zijn park voor het publiek te sluiten.

Een dergelijk gerechtvaardigd optreden bedreigde in niet geringe mate het vreemdelingenverkeer in Haarlem en omstreken, daar de eene eigenaar na den andere voor zijn bezittingen toevlucht zocht tot kippegaas en prikkeldraad. Het is daarom een groote verdienste van den heer Willem Dyserinck, oudsecretaris der Vereeniging tot Verfraaiing van Haarlem en Omliggende gemeenten en tot Bevordering van het Vreemdelingenverkeer, dat hij door het aan den dag leggen van groote activiteit er in geslaagd is het diploma voor genoemde V. V. V. tevens te laten strekken tot wandelvergunning op de landgoederen: Klein-Bentveld, Waterland, Velserduin, Heereduin, Rooswijk, Watervliet, Velserbosch, Velserbeek, Huize Vogelzang (niet voor rijwielen).

Ik zou het Haarlemsche lidmaatschaps-diploma als model willen gesteld zien voor alle Nederlandsche

Sluiten