Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voeren. Boven gekomen keek ik nogmaals naar beneden. Vernield voor altijd!

Wat zou Heimans wel gedacht hebben, wanneer hij had moeten staan bij zijn lievelingsplekje, dat zóó voor altijd vernietigd is?"

Wat Heimans aan de spoorbaan Hilversum-Bussum als particulier niet voor de wetenschap heeft mogen behouden, werd door het vereenigingsoptreden beschermd aan de spoorweginsnijding te Maarn. In de laatste algemeene Vergadering van de Vereeniging tot<Behoud van Natuurmonumenten werd medegedeeld, dat er tusschen het bestuur en de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen een correspondentie gevoerd is over de glaciale zwerfblokken, -die in groot aantal te voorschijn waren gekomen bij de ontgraving van het stationsemplacement te Maarn. Prof. Dr. G. A. F. Molengraaff en prof. Dr. Eug. Dubois bezochten met den heer P. Kruizinga het terrein en brachten daarover een belangrijk rapport uit.

De directie' der staatsspoorwegen stelde in uitzicht, dat in het plantsoen aan het station een verzameling van blokken, die geologisch of petrografisch van belang zijn, zal worden aangelegd.

Zoo wordt ook na Heimans' dood in zijn geest voortgearbeid en met een blijvend verzekerd sucèes!

De leden van de Ned. Nat. Hist. Vereeniging, welke in hun leerzaam en opvoedend tijdschrift: „De levende Natuur" meer. dan één vergeten oord naar voren brachten als natuurdorado, hebben in vele plaatsen den grond gelegd voor een thans sterk ontwikkeld vreemdelingenverkeer.

Doch misschien geen enkel dorp van Nederland heeft zooveel te danken aan een enthousiast lid dezer vereeniging, als het vriendelijke en thans zeer druk bezochte Denekamp, dat al jaren door botanisten, en ornithologen, mycologen en insectologen werd ge'waardeerd, vóór de eerste gewone toerist kennis maakte met dit zomersche vreemdelingenoord bij uitnemendheid.

„Wanneer" — schreef ik voor eenigen tijd — „'t

I

Sluiten