Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En nu komt het mij als natuurvriend voor, dat in een wilde-bloemenpan als het Parnassiapark toch is, slechts de aanwezigheid van vogelfonteintjes en -voederbakjes met een fraaien zonnewijzer, gerechtvaardigd is.

De laatste kan dan in zijn opschrift: „Horas non numero rfisi serenas" (ik tel slechts de heldere uren) den bezoekers herinneren aan wat Maeterlinck zoo dichterlijk heeft verteld in zijn „La Mesure des fleurs", waarin hij voorstelt „een nobeler maat te nemen voor de bevoorrechte uren dan voor de gewone!"

En wie onzer zou temidden van al die wondere duinbloemen op het terras van het duinmuseum (waar reeds 'teen zonnewijzer staat) niet de gloedvolle opeenvolging der uren in de volgorde, waarin ze worden aangegeven döor de zonnester zelve, die ze uitstort over onze uren van ontspanning, „willen zien verkondigd op een marmeren wijzerplaat," die daar in stilte den loop van onze aarde in de planétaire wereldruimte weerkaatst, alsot het een onbeduidend iets was!"

Ginds in het bloem- en vogelrijke duinparadijs, dat Parnassiapark gedoopt is, behoort de zonnewijzer beschouwd te worden als een symbool van levensblijheid, die.alleen de zonnige uren in een menschenleven aangeeft, als het ware ieder opwekt de donkere buiten rekening te laten en — zooals vele Engelschë zonnewijzers — zijn bestaansdoel op vriendelijkbescheiden wijze vertelt in "Amydst ye flowers, I teil ye houres."

Vanzelf-sprekend,1 dat de eisch van vogels te beschermen meebracht, het aanleggen van verschillende vogelboschjes, een hoogstbelangrijke factor voor het behoud en de vermeerdering der vogelstanden. Gelukkig is de zorg voor het aanbrengen van nest- en broedgelegenheid, in den vorm van nestkastjes, een zaak, welke vele gemeenten — op voorgaan van Arnhem — beschouwen als eene, die van overheidswege dient te worden behartigd.

Zutfen is — indien ik me niet vergis — de eerste

Sluiten