Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

i voorbij Alkmaar overschouwend, zal menig toerist I getroffen Worden door de overeenstemming, welke er bestaat tusschen de Schoorlsche binnenduinzelfkant en den Veluwzoom bij Westerbouwing en Duno.

Beide toch hebben de aantrekkelijkheid van een zeldzaam weelderige vegetatie, beide rijzen steil uit : de vlakte op en voor beide heeft F. W. van Eeden denzelfden naamsoorsprong vastgesteld uit het Angelsaksisch. Volgens hem toch zou Schoorl verwant zijn aan cyran, dat schuren, scherp afsnijden en in ruimeren zin ook „steilte" zou beteekenen, hetwelk hij meent terug te vinden in het op de tegenoverliggende kust aanwezige Scarborough. Veluwe wordt door hem afgeleid van Veal, een hoogen oever, een heuveliachtigen wal.

Beide hellingen zijn van den voet tot den kam met i dicht struikgewas en hoogopgaand geboomte begroeid i en ontleenen hun landschapscharme aan de ontmoeting, wan twee contrasteerende landschapstypen, die van ide lage klei- en de hooge zandgronden.

Eeuwenlang werden' de laatste van beiden gevreesd 1 1 In 1432 typeerde hertog Arnoud van Gelder de Veluwe ;als: „een wild en byster landschap, dair voele auer! grepen in geschien plegen," terwijl nog in 1796 de l Commissie van Superintendentie van het Schoorlsche (duin getuigde, dat „nergens in het voorig Holland eeene so barre uitgestrekte woestijn gevonden wordt."

Geen wonder, dat de cultuur tot onzen tijd van t moderne bodemtechniek de onvruchtbare zandgronden rmeed en de dichtgeslibde vruchtbare Rijnarmen opzzocht, welke in de Betuwe en bij Aagtdorp weidet teelt loonend maakten.

Het toerisme bewoog zich echter juist in de tegenovergestelde richting van de cultuur, negeerde de 1 .lage vlaktelanden, zocht de hooge zandstreken op wan Schoorl en de Veluwe, riep vooral aan den boscheen panorama-rijken zelfkant — de fulpen zoom van tbeider vale kleed — een druk vreemdelingenverkeer om het leven.

Begrijpelijk, maar ten onrechte!

Sluiten