Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ook onze Nederlandsche weilanden hebben op zekeren tijd van het jaar hun eigen toeristische aantrekkelijkheid en „De bonte Wei" heeft, sedert de., firma Verkade haar op zoo kleurige wijze geïntroduceerd heeft bij de koek- en beschuitjes-etende jeugd, al duizenden jongens en meisjes wonderen geopenbaard, waarvan zij — en ook de groote menschen — nimmer gedroomd hadden.

Nu, daar is welbeschouwd in het voorjaar ook geen enkele gebeurtenis, die zoozeer aanspraak mag maken op de belangstelling van den natuurvriendwandelaar dan de overgang van de winterdorre •graslanden in de zomersche weelde van het op de zeis wachtende ongemaaide grasland.

En' geen wandeling geeft meer genot dan eene door deze rivier-uiterwaarden, welke ieder jaar hun zomersch bruidsfeest in menschenstille verlatenheid vieren.

Dezen zomèr zijn we op een heel vroegen Zondagmorgen te feest gegaan in de weilanden van het Arnhemsche en Velpsche Broek, van den Buitenwaard, den IJseloordschen Polder, het Rhedensche Laag of hoe al die hooi-dorado's anders mogelijk heeten. We hebben er gewandeld door het hooge natte gras met zijn millioenen Wiegelende pluimen en zijn rijpe aren, we hebben er de weilanden gezien in den parelenden ochtenddauw, met hun kleurenwisselende bloemenlichten, met hun matschgroene plekken van fluweelige zachtheid, overdekt door een etherischen sluier, die boven onze weilanden zweefde en bij het hooger stijgen van den goudstralenden bol der zomerzon vervluchtigden, met zich voerend de atmosfeer van droom-onwerkelijke midzomernachtstemming, die nog in de schaduw der IJsellandhagen bleef nahangen, tot ook daar de zonnegloed van den openbloeienden dag de suiskokende hitte preludeerde van de Zondagsche middaguren.

En... ik kwam op paadjes, die me gansch onbekend waren I Alles had vóór mij de bekoring van het nieuwe; bij iedere wending van net knotwilgenlaantje langs den IJseioever onder Lathem openden zich

k

Sluiten