Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stam en hoeveel duizenden eeuwenoude boomen zijn in den kortst-mogelijken tijd niet verwerkt tot grondstof voor onze papierindustrie, voor gerief en werkhout!

Zelfs blijkt het Koninklijk domein in dezen tijd van bosschenmutatie niet absoluut veilig te zijn, want voor 1917 ten einde was; berichtten de dagbladen het voornemen van H. M. de Koningin-Moeder om een klein gedeelte van haar bezitting te Soestdijk te verkoopen. ,Deze voorgenomen verkoop schijnt echter in nauw verband te staan met de behoefte aan villapark te Baarn en daar het bekende Pekingbosch juist valt in dat gedeelte, grenzende aan de bebouwde kom van Baarn, zullen de vrijkomende terreinen zeker onder deskundige leiding dienstbaar worden gemaakt aan een harmonische dorpsvergrooting. Mocht deze leiding 'uitblijven, zoo hopen we, dat de verkoop slechts bij een Koninklijk voornemen zal blijven.

En nietwaar, de mogelijkheid blijft op het thans gesloten kroondomein toch altijd nog bestaan, dat de jachtgenoegens op het Loo voor andere ontspanning plaats maken. De Prinselijke belangstelling in het wel en wee der ruige sinjeurs, die in den „Rauschzeit" wel eens gebruik maken van de open weg-„pijpen" en de wereld gaan bekijken buiten hun wel zeer uitgestrekt, maar voor een hevig liefhebbenden „Keiler" toch nog eng ornsloten „Sauparck", kan in den loop der tijden wel verflauwen en dan kan het thans tegen het toerisme beveiligde gebied weer aan de gemeenschap terugkomen.

Dan zal de vrees welke sommige wandelaars koesteren voor ontmoetingen met „Schwarzwild" geheel ongegrond blijken, dan zal de weg, die van het Loo over „den Hoogen Duvel" naar'Elspeet voert, in de schemering niet meer getuige zijn van de gemoedelijke avondpromenades, die koppels „Keiler", „Bachen", „Hauptschweine" en „Frischlinge" van „Kessel" tot „Kessel" maken, zal den vacantiemensch de plaats weer geboden worden, welke thans aan de wilde varkens is toegewezen en kan het vreemdelingen-

Sluiten