Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in de laatste jaren verdienstelijk heeft gemaakt door de denkbeelden der „Heimatpflege" te verbreiden, heeft als No. 1 van de Nutsboekerij een zeer lezenswaardige brochure uitgegeven, waarin de heer J. W. Gerhard „het Boek en Tijdschrift voor de geestelijke ontwikkeling in Nederland en het Buitenland" behandelt

en aankondigt, dat op het werkrooster der Maatschappij de uitgave van een goed en mooi familietijdschrift staat in een oplage van minstens 10.000 exernplaren, waarnaar, zegt de heer Gerhard, ons volk met verlangen uitziet.

Op pag. 31 vind ik deze voor het Nederlandsche toerisme en vreemdelingenverkeer gewis opmerkenswaardige alinea:

„De kennis van zijn eigen land en volk, van de eigen stad of provincie is feitelijk voor iemands ontwikkeling van meer waarde, dan allerlei oppervlakkige kennis van ver afgelegen landen. Aan zulk een „Heimaf'-kennis ontbreekt het den meesten menschen. Natuurlijk, Waar zijn de bronnen, waaruit we die kennis kunnen putten."

Op pag. 44 geeft de heer Gerhard zijn eindconclusie weer in het met vette letters gedrukte: „Nederland bezit geen enkel goed volkstijdschrift".

Deze uitspraak behoeft zeker op gezag van den heer Gerhard niet aanvaard te worden, maar ze demonstreert toch op treffende wijze, hoe de vele vaderlandsche periodieken, die voor ons doel in aanmerking komen, nog niet die populariteit genieten als wel gewenscht ware. Trouwens de uitgave van een tijdschrift is steeds, wanneer er geen politieke of vereenigingsbelangen direct mede gemoeid zijn, een zaak waarin het louter commercieele aandeel overwegend is, ook overwegend moet zijn, daar men van geen enkelen uitgever kan eischen, dat hij een tijdschrift het licht zou laten zien ter wille van de goede zaak, van ons mooie Nederland.

Eeji dergelijke uitgave moest uitgaan van een centraal lichaam, dat overal zijn belangen verspreid heeft in het weelderige vereenigingsleven eenerzijds,

Sluiten