Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

{DRIE EN TWINTIGSTE HOOFDSTUK.}

KERKHOFKUNST EN ROOMSCHE HEEMSCHUT.

Misschien, dat in aansluiting bij de park- en tuinversieringskunst in ons land ook eens gewezen wordt op de ontaarding onzer kerkhoven in hun sociale en moreele beteekenis. Dan zal men zijn veto gaan uitspreken over de openluchttentoonstellingen en de concurrentiewedstrijden van reclamezuchtige fabrikanten en grafmonumentengrossiers, die te dikwijls nog op onze doodenakkers hun producten van smaakmisleiding — zoo duidelijk het gemis van een gevoelige kunstenaarshand verradend — exposeeren.

Als men oplet hoe bij ons ten plattelande de heiligste plek dorpsgrond ontwijd kan worden door een in verkeerde richting en in verkeerd materiaal zich uitend individualisme, dan ziet men duidelijk eu klaar in, dat een goedgevoerde strijd tegen de erbarmelijke leelijkheidsproductie der hedendaagsche cementen granietgrafteeken-industrie niets anders is dan een van de vele middelen, welke „Heemschut" krachtig ter hand dient te nemen, wil het zijn voornaamste doel: nieuwe schoonheid waar mogelijk in het leven te roepen, benaderen. Wij mogen niet onverschillig zijn voor het oordeel, dat latere geslachten over onzen4 tegenwoordigen tijd zullen vellen en bij het verbreiden der denkbeelden eener vaderlandsche „Heimatpflege" dienen we ook doordrongen te zijn van een verantwoordelijkheidsgevoel, dat ons ernstig rekenschap vraagt van de symboliek en de aesthetische beteekenis der opgerichte gedenkteekenen.

Sluiten