Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daarbij in het oog houdt, dat een kennelijke doelmatigheid ons schoonheidsgenot verhoogt en dat de eigenlijke begraafplaats hoofdzaak moet blijven, dan zal vanzelf aan den parkaanleg de rol toebedeeld worden om een stille, troostrijke omgeving te scheppen, waar de monotonie uitgebannen is.

Al hetgeen het buitenland ons reeds te zien geeft op het gebied der kerkhofkunst zal in komende tijden ook onze belangstelling vragen, want ook wij leven — uit al wat ik hier heb medegedeeld over de stadskarakteristieken van den allerjongsten en komende tijden blijkt zulks overal — mede met de groote aesthetische cultuur, die ongetwijfeld in onze eeuw de menschheid na wereldstrijd en wereldverdeeldheid zal veredelen.

En hoe nieuw het denkbeeld ons thans ook mag toeschijnen, hoezeer we er ons vertrouwd mee moeten maken, zoo zal men zien, dat laten wij hopen reeds zeer spoedig ook voor Nederland de tijd daar is, waarin we de aesthetische eischen onzer kerkhoven zullen formuleeren in wetten en verordeningen, evenals dit gelukkig thans reeds in meer dan een stad het geval is bij het bouwen en in meer dan eeh provincie bij de ontsiering door reclameborden.

Bij de zorg voor de aesthetische verzorging van een dorpschen doodenakker, sluit zich in enkele provincies, die aan het landschap een Roomsch karakter schenken, de beweging aan, die in Brabant en Limburg wordt gepropageerd als de z.g. „Roomsche heemschut".

Nu de locale Brabantsche pers er zich voor inspant in het Brabantsche land den reflex te brengen van het Brabantsch-Roomsche geloof der bevolking en men bijv. te Tilburg met inteekenlijsten druk werkt om „mooi" Brabant mét zijn bosschen en heiden, zijn steden en dorpen, zijn akkers en weiden te heiligen en te kerstenen met kruis en beeld van Christus en zijn heiligen op voorbeeld van Limburg, is het de hoogste tijd, dat de aandacht der bouwkundigen gevestigd wordt op die monumentjes langs den

Sluiten