Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wachten tot de stad die mate van bezonkenheid in haar nieuwe bestaan heeft bereikt, die krachtens factoren waarvan de werking zich begint af te teekenen, ook voor Den Haag in de toekomst ligt. Dan eindelijk is het tijd door den aanleg van een paar straalvormig uitloopende rij- en wandelwegen al of niet langs water het zooveel grooter geworden nieuwe bevolkingscentrum met dat omliggende land, waarvan de opslokking niet meer te verwachten is, in harmonischer verbinding te brengen dan die waarvan de oude hoofdtoegangswegen alleen (die immers als wandelwegen nu reeds afgedaan hebben) zouden kunnen voorzien."

Een zeer merkwaardig en leerzaam voorbeeld geeft ook Amersfoort ons, zoo instructief, dat ik deze wordingsgeschiedenis meer uitvoerig meen te moeten mededeelen, waarbij ik verschillende bijzonderheden ontleen aan een door mij geschreven pleidooi, dat onder den titel: „Gaat wonen op den Amersfoortschen Berg", verscheen in het tijdschrift: „SchoonNederland".

In de zeventiger jaren dreigde Amersfoort het getal der vaderlandsche „doode" steden met een te vermeerderen, en de vroede vaderen, die op de raadskussens zaten en „regeerden", schenen ook alle vertrouwen in een toekomstig „groot Amersfoort" verloren te hebben, want anders zouden de handelingen niet getuigen van zulk een duffe bekrompen stadspolitiek, w.elke alleen zich bemoeide met het wel en wee van het oude Amersfoort, intra muros, en de uitgestrekte stadsbezittingen op den berg en langs de Eem niet de aandacht gaf, waarop zij toch zeker het volste recht hadden. Want anders is het onverklaarbaar hoe men in kleinsteedsche kortzichtigheid in de raadsvergadering van 20 October 1872 het besluit heeft kunnen nemen om de gelden voor een nieuw plaveisel van eenige oud-Amersfoortsche straten-te verkrijgen door... den verkoop van liefst 162 H.A. van het prachtigste villaparkterrein, dat zich thans denken laat. En toch, toen de moreele

Sluiten