Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

inzinking van ons Nederlandsch volk elders duidelijk aan het licht kwam door het verkwanselen voor een appel en een ei van de heerlijkste kunstvoorwerpen, toen stadsarchieven werden „opgeruimd", kerksieraden verhuisden naar buitenlandsche musea, koorbanken en antieke poortjes bij dozijnen door antiquairs werden opgekocht voor den export, Victor de Stuers het duttende, kunst-verwaarloozende Nederland nog niet had wakker geschud, manifesteerde „Holland op zijn smalst" zich te Amersfoort in den gemeentelijken verkoop van terreinen, die thans sedert enkele jaren met veel moeite tegen het tien- en meervoudige bedrag weer teruggekocht zijn.

Zoo heeft het een jarenlangen, moeitevollen arbeid gekost, om Amersfoort haar bevoorrechte plaats te laten innemen als „Bruid der Eem", in de rij van lokkende forensenverblijven rond Neêrlands hoofdstad. Men moest fout op fout ongedaan maken, door een vorig stadsbestuur begaan, in de sfeer van een eng behorizonde stadspolitiek, en men kon eerst vele jaren na Baarn, Hilversum, Bussum, Zeist-Driebergen, zelfs na Nunspeet, het „Vestigt U te Amersfoort" richten tot allen, die het zeer aantrekkelijke van het buitenleven willen vereenigd zien met de vele en haast onontbeerlijke voordeden eener groote stad.

Dat Amersfoort thans een gemeentebestuur heeft, dat de modernste opvattingen huldigt, waar het er om gaat de stad vooruit te brengen en de vestiging te bevorderen, het blijkt naar buiten reeds overtuigend door de royale uitgave en de kwistige verspreiding van het prachtige reclameboekwerk: „Amersfoort als woonplaats". Dit heeft voor de stad aan de Eem reeds verwezenlijkt, wat voor de stad aan het Spaarne nog een pia vota is, namelijk het heeft den raad het gepaste middel gegeven — ik citeer hierbij uit een Haarlemsen raadstuk, dat pleitte voor een uitgave van 9000 gulden ten behoeve van een — standaardwerk — „om de aandacht van hen, die in Nederland een woonplaats zoeken, pf niet tevreden

Sluiten